KİTAPLAR
TAKVİMLER
KRİSTALLER
KALEMLER
ROZETLER
ANAHTARLIKLAR
BAYRAKLAR
KRAVATLAR
STİCKER
CD SETLERİ
BÜRO SETLERİ
DİĞER ÜRÜNLER
ÇERÇEVELER
PROMOSYONLAR
Tel Kapakları
T - SHIRT LER
TAKI - AKSESUAR
PORSELEN GRUBU
CAM GRUBU
3

YÜZBAŞININ KIZI

FİYAT: 8 TL

ALESANDR PUŞKİN' DEN YÜZBAŞININ KIZI 168 SAYFA

Rus şair, roman, öykü ve oyun yazarı. Yarattığı yeni edebiyat diliyle çağdaşlarını ve daha sonraki kuşakları etkilemiş, modern Rus edebiyatının ilk önemli yazarı sayılmıştır. 6 Haziran 1799’da Moskova’da doğdu, 10 Şubat 1837’de St.Petersburg’da (bugün Leningrad) öldü. Soylu bir ailenin oğluydu. On iki yaşına kadar özel öğrenim gördükten sonra 1811’de soylu ailelerin yetenekli çocukları için kurulmuş Tsarskoye Selo Lisesi’ne girdi. Burada yazar Nikolay Mikhailoviç Karamzin’in (1766-1826), Konstantin Nikolayeviç

Batyuşkov’un (1787-1855), Vasily Andreyeviç Jukovski’nin (1783-1852), Fransız şairlerinin ve Voltaire’in yapıtlarından esinlenerek, çok genç yaşta yazdığı şiirlerinde kendine özgü bir üslup oluşturdu. 1816’da şiirleriyle o dönemin önde gelen şairlerinin dikkatini çekti. 1817’de liseyi bitirdiği zaman parlak bir genç şair olarak oldukça yaygın bir üne sahipti. Aynı yıl Dışişleri Bakanlığı’nda sekreterlik görevine getirildi. St. Petersburg’da geçirdiği üç yıl içinde bir yandan öğrencilik döneminde başlattığı ilişkilerini sürdürürken,

bir yandan da edindiği yeni arkadaşlarıyla özgürlükçü düşünceden yana bazı derneklerin etkinlikleriyle ilgilendi. Gizli devrimci derneklerden hiçbirine üye olmamakla birlikte, yazdığı devrimci ve özgürlükçü şiirler bu çevreler tarafından büyük bir ilgiyle karşılanıyordu. 1820’de yayımlanmadan

elden ele dolaşan bu siyasal içerikli şiirleri, yönetici çevrelerce tehlikeli görüldüğü için Puşkin görevli olarak Rusya’nın güneyine sürüldü. 1829’da orduda görev aldı, Rusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki savaşa

katılmak üzere yeniden Kafkasya’ya gitti. Geri döndükten sonra bir süre gazetecilik yaptı. O zamana kadar oldukça fırtınalı bir yaşam sürmüştü, artık

olgun bir insan olduğuna inanıyordu. Evlenip bir yuva sahibi olmak en büyük isteğiydi. 1830 sonbaharında aile malikanesinde çalışan köylülerle

arasındaki sorunlara bir çözüm bulmak için gittiği Boldino’da Yevgeni Onegin’i tamamladığı gibi Domik Kolonine ("Kolomna’daki Küçük

Ev”) adlı koşuk öyküsünü, Skupoy ritsar ("Cimri Şövalye”), Motsart i Salyeri ("Mozart ve Salieri”) ve Kamenniy gost ("Taş Konuk”) gibi küçük trajedilerini yazdı. Povesti pokoynogo I.P.Belkina (Byelkin’in Hikayeleri) gibi düzyazı

yapıtları da gene bu dönemin ürünleridir.